Hadîkat-üs-Su'ada (حديقة السعداء; Azerice: Hədiqətüs-süəda), Fuzûlî'nin Türkçe ve Arapça mensur/manzum bir eseri olup Kerbelâ Olayı'nı ve Hüseyin'i anlatan Anadolu Aleviliği'nin temel yapıtlarından biridir.
Fuzulî'nin 1547 yılında yazdığı Hadikatü's - Süeda (Saadete Ermişlerin Bahçesi) kitabının 1583-1591 yılları arasında yazılmış bir nüshasından günümüz Türkçesine sadeleştirilmiştir. Kitap, Fuzulî'nin tarih ve edebiyatı eşsiz bir ustalıkla işlediği bir Kerbela günlüğüdür.
Hadikatü's Süeda 'nın sözcük anlamı 'Saadete Ermişlerin Bahçesi'demektir. Aynı zamanda Fuzuli'nin kitabının adıdır.Bu kitapta,Hz.Huseyn'i,bazı Peygamberleri(r.a.) ve Hz.Muhammed(s.a.v.) ile Hz.Ali(a.s.) dönemi olayları anlatır ve bunlarla ilgili şiirler yazmıştır.
Hz. Hüseyin'in Kerbelâ'da şehit edilişinin anlatıldığı Hadîkatü's- süedâ Fuzûlî'nin en tanınmış eserlerinden olup asırlarca bütün Türk illerinde okunagelmiştir. Hüseyin Vâ'iz-i Kâşifî'nin Ravzatti'ş-İştihedâ'sı esas alınarak yazılan eser, yer yer manzum parçalarla örülmüştür.
Maktel , mersiye türünün özel bir biçimidir. İslam tarihinde önemli bir yere sahip olan Kerbela vakasında şehit edilen başta Hz. Hüseyin olmak üzere Kerbela şehitlerini konu edinen metinlerdir. Maktel türünün ilk örneği Arap edebiyatına aittir: Ebu Mihnet'in yazmış olduğu “Kitabu Makteli'l Hüseyin“.
Dilimize Arapçadan geçmiş olan Sueda ismi, mutluluğa erişmiş, saadeti bulmuş anlamına gelen Said kelimesinin çoğul halidir.
Aruzun "fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilün" kalıbıyla yazılmıştır. Redifi " Su " olduğu için bu şekilde adlandırılır. Fuzûlî bu kasidesini İslam peygamberi Muhammed'i övmek amacıyla yazmıştır. ... (O mahşer günü, güzel yüzüne susamış olan bana vuslat çeşmenin su vereceğini, beni mahrum bırakmayacağını ummaktayım.)
Maktel , mersiye türünün özel bir biçimidir. İslam tarihinde önemli bir yere sahip olan Kerbela vakasında şehit edilen başta Hz. Hüseyin olmak üzere Kerbela şehitlerini konu edinen metinlerdir. Maktel türünün ilk örneği Arap edebiyatına aittir: Ebu Mihnet'in yazmış olduğu “Kitabu Makteli 'l Hüseyin “.
Mersiyelerde ölen kişinin iyi tarafları, cömertliği, kahramanlığı, yaptığı hizmetleri övülür, ölümünden duyulan acı dile getirilir. Bu tür şiirlere İslamiyet'ten önceki edebiyatımızda sagu, Halk Edebiyatı'nda ise ağıt adı verilir.
(Tekili: Said) Saidler. Allah'ın (C.C.) rızâsına erenler.
Fuzuli'nin Su Kasidesi eserinde Hz. Muhammed'e övgüler bulunur. Bu eser üstün bir lirik söyleyiş ve sanatlı anlatıma sahiptir. Bu nedenle Türk Edebiyatının oldukça önemli eserleri arasında yer almaktadır.
ÂBGÛN. (ﺁﺑﮕﻮﻥ) sıf. ... āb “su” ve gūn “renk” ile āb-gūn) Su renginde, mâvi, gök mâvisi: Bir zaman çün kim bu çarh-ı âbgûn / Geh ser-efrâz oldu vü geh ser-nigûn (Ahmedî). Âbgûndur günbed-i devvâr rengi bilmezem / Yâ muhît olmuş gözümden günbed-i devvâra su (Fuzûlî).
Maktel , mersiye türünün özel bir biçimidir.
(Çoğulu: Mekâlim) Kalem koyacak kap, kalemlik.
Bu yüzyılda padişah, şehzade ve devlet ileri gelenlerine yazılan mersiyeler çoğunluktadır. En çok Şehzade Mustafa'ya mersiye yazılmıştır.
Ölen kişinin kahramanlıklarını, başarılarını, erdemlerini; kalanların acısını ve duyulan üzüntüyü dile getirir. Bu şiirlere İslâmiyet sonrası halk edebiyatında ağıt, Divan edebiyatında mersiye denir. Yuğ denilen ölüm törenlerinde söylenir.
SON YAZILAR
Satrançta at taşın üstünden atlar mı?
Aslan burcu hangi ay?
Mavi balina ne kadar büyük?
Muhtasar beyannamesinde 302 kodu nedir?
Cüneyt Arkın kaç yaşında öldü?
Kokulu Tuvalet Kağıdı zararlı mi?
Karidesler en çok ne yer?
YouTube kaç yılında Türkiye'ye geldi?
Erguvan ağacı nasıl yetiştirilir?
1 sayfada kaç kelime vardır?
